Geçen akşam üzeri iş çıkışında üzücü bir haber aldım..
Birkaç gün öncesine kadar beni havalara uçurmuş bi haberle ilgiliydi.. Sorun vardı, durum kritikti..vs... Uzunca bir süre karşı tarafı teselliye uğraştım, ifade edebildigim kadarıyla. ama ne kadar edilirse işte..
Ama böyle boğazım düğümlendi, gözlerim doldu telefonu kapattıktan sonra. Elimden de başka birşey gelmiyordu, cam kenarındaki yerimden, yağmur da ıslanan cama sonra camın arkasına baktım.. Bir gökkuşağı ama harbici bi tanesinden, adamakıllı nasıl ışıl ışıl.. cayır cayır derler ya:) aynen öyle.. sanki bi ucu benim yüreğime diğer ucu da o minik kalbe bağlandı.. ve içim aydınlandı.. hem nasıl..tabi ben böyle bakar-dururken gökkuşağı hala orda benle hareket ediyo tabii. E neyse sonrası daha da ilginçleşmeye başladı tabi ben heyecandan çift mi görüyorum acaba dedikçe, ay hayır elbette!! İlkinin tam önünde biraz daha belirsiz ama bayağı bayağı ikinci bir Gökkuşağı.. işte o anda anladım, dileğimi gökkuşağının dallarına çaputladım ve gözlerimi kapatıp herşey yoluna girecek dedim..
Ve öyle de oldu.. :)
